22.12.2025
Jazda nr: 1714
Tagi: drzewa, powalicka_trasa, wiejskie_przygody |
Dzisiejsza trasa prawdopodobnie ostatni raz w tym roku - bo prawdopodobnie nie będzie już kiedy - zabiera mnie na Powalickie drogi, wśród dotychczasowo zachowanych drzew. Jeszcze. Bo jeszcze nie zdążyli ich wyciąć. Do tej ciszy natury, którą przerywa irytujący dźwięk piły. To wciąż się dzieje. Nawet dziś. W ten przed świąteczny czas. Nieustannie niszczona jest natura.. Miałem taki plan.. Aby wybrać się na Powalicką trasę jeszcze przed najkrótszym dniem w roku. A ten wypadał 21.12. Nawet chciałem w wczesne po południe samego 21.12 jechać. Jednak tego dnia nie dałem rady. Już w weekend tj. 20.12 brała mnie migrena? Już sam nie wiem czy to migrena czy inny specyficzny silny ból głowy. Prawda jest taka, że tabletki typowo na migrenę z substancją sumatryptanu faktycznie działają. Tak udało mi się jakoś funkcjonować w sobotę (20.12) a było ciężko. I oczekiwanie było jakieś.. Mieliśmy szkolną imprezę. Ognisko. W Rybokartach. No i miałem być kierowcą, zawieść co niektórych. Odwieść co niektórych. I jak co sobotę co u mnie częste.. To doszło do tego, że się gorzej czułem. Nie mniej wziąłem podwójną dawkę tabletek i jakoś przeszło. Jednak niespodziewanie problem powrócił w niedzielę. I już nie zdążyłem się ogarnąć aby jechać. A chciałem skorzystać z pogody. Jest jeszcze po parę stopni na plusie. Nie jest więc tak źle! A już od okolicy świąt - ma być typowo zimowa temperatura.. Z całodobowym mrozem. To nie wiem czy chciałoby mi się w takich warunkach jechać.. Zresztą.. Ta konkretna trasa stała się dla mnie dość ważna. Parę razy w roku ją robiłem i najczęściej właśnie za dnia. No raz tylko po nocy wracałem: Nocne Lasy Powalic. Chciałem tu wrócić jeszcze w okresie krótkich dni. No niestety nie było mi dane. Wczoraj się mocno posypałem - wziąłem co prawda tabelki ale już późno je wziąłem. Gdy tylko zaczęły działać to mnie takie spanie wzięło, że momentalnie odpadłem. Zbudziłem się tuż po godzinie 15. Jeszcze można było jechać ale jeszcze mnie się tak w głowie kręciło, że sobie w niedzielę odpuściłem jeżdżenie. Zaś dziś? A dziś nie miałem wyjścia! Korzystam z faktu, że mam krótsze szkolne dni - z okazji świąt. I mogę spokojnie za dnia pojechać. I tak sobie spokojnie za dnia jadę. I tak sobie spokojnie robię dzisiejszą trasę. Gdzie wcale nie jest przecież zimno! Jest stabilne +3℃. Wróciłem spokojnie ze szkoły. Zjadłem obiad. Ubrałem się i jadę. W tym czasie przyjechali znajomi rodziców z Reska. I spotkałem się z dość ciekawym tokiem rozumowania. To podważa trochę niewiarygodną tezę, że starsi ludzie są mądrzejsi bo są doświadczeni i takie tam.. Bzdura. Otóż: miałem nie iść na rower bo jest zimno? Oo. To raz. A dwa, że jak pójdę to się przeziębię. Odparłem atak słowami, że równie dobrze powinno się zakazać pracy pracownikom pracującym na dworze. Oni też się przeziębią i też jest im zimno. I tu pojawia się koronny argument wobec tej sytuacji, że przecież ci ludzie robią to za pieniądze. A ja jadę dla przyjemności. No tak. Bo jak robisz aktywność na dworze za pieniądze to możesz.. I nie jest to szkodliwe. A jak dla przyjemności jak ja to szkodzi. Oczywiście nie przejmuję się takimi atakami. Ciągle muszę się z czymś takim mierzyć.. A przypominam jedynie, że nie jest mi łatwo wyjść z domu. Iść. Pojechać. I coś zrobić. Nie, nie jest mi łatwo. A jak są trudniejsze warunki - a takie z powodzeniem mamy - to tym bardziej. Nie jest łatwo. A więc zamiast jakiegoś wsparcia.. Jakiegokolwiek! Choćby słowa otuchy, że dobrze robię, że się nie poddaję, że jeżdżę. Ruch jest ważny. Na świeżym powietrzu. Dla zdrowia. To spotykam się jedynie z krytyką. A to w dłuższej perspektywie bardzo źle na mnie wpływa. I tak wpływa całe życie. Czuję się gorszy, słabszy bo nie osiągam takich wyników jak inni znajomi rowerzyści. No nie będę mówił o MK bo on to w ogóle jest jakiś ewenement ale choćby WG, KW. Nie zbliżam się do tych możliwości - ani czasowych, ani odległościowych. Jestem o wiele słabszy. Nawet jadę z poczuciem winy, że jadę. Czy na pewno postępuję właściwie?! Dla mnie byłoby łatwiej nie jechać. Życie w którym ciąży na mnie to, że muszę jeździć jest ciężkie. A jak jeszcze spotykam się z krytyką. Żadnego wsparcia, zrozumienia. A jedynie nieustająca krytyka. To nie jest chwila, że ktoś coś powiedział czy zrobił no i ok. Mija kilka minut i jest ok. Nie czuję już tego. Tak nie jest. Te emocje, te słowa, czy czyny siedzą we mnie czasem wiele godzin. A czasem i po kilka dni. I to nieustannie wpływa na mnie.. Na moją wydajność, radość z życia. A tej nie mam żadnej. Nawet jeśli coś zrobię, coś mi się uda. To to mnie nie cieszy. A to nie wszystko - bo są chwile jak wczoraj, że coraz częstsze silne bóle głowy uniemożliwiają mi spełnienie miło czasu. Uniemożliwiają bycia wydajnym. A to tylko pogłębia odczucia słabości.. I tego jak bardzo nie pasuję do tego świata. Mimo wszystko fajnie było pojechać. W weekend nie skorzystałem i nie jeździłem mimo pogody. No tak się złożyło, że były inne sprawy. W niedzielę chciałem jechać. Nie dałem rady. A więc dziś nadrabiam.. Tyle, że jest to czas spędzony na zadręczaniu się. Jazda w poczuciu winy, że jadę. A może w poczuciu winy, że wciąż żyję.. Nie ma tu za wiele miejsca na przyjemności..
* Zapasowy licznik na wypadek awarii 1
* Poprawka licznika z powodu bugów 2025 r. Wartość jak na zdjęcu licznika.
Oto jedno ze zdjęć z trasy :)
Mapa przebiegu trasy :)
Jazda nr: 1714
Tagi: drzewa, powalicka_trasa, wiejskie_przygody |
Dzisiejsza trasa prawdopodobnie ostatni raz w tym roku - bo prawdopodobnie nie będzie już kiedy - zabiera mnie na Powalickie drogi, wśród dotychczasowo zachowanych drzew. Jeszcze. Bo jeszcze nie zdążyli ich wyciąć. Do tej ciszy natury, którą przerywa irytujący dźwięk piły. To wciąż się dzieje. Nawet dziś. W ten przed świąteczny czas. Nieustannie niszczona jest natura.. Miałem taki plan.. Aby wybrać się na Powalicką trasę jeszcze przed najkrótszym dniem w roku. A ten wypadał 21.12. Nawet chciałem w wczesne po południe samego 21.12 jechać. Jednak tego dnia nie dałem rady. Już w weekend tj. 20.12 brała mnie migrena? Już sam nie wiem czy to migrena czy inny specyficzny silny ból głowy. Prawda jest taka, że tabletki typowo na migrenę z substancją sumatryptanu faktycznie działają. Tak udało mi się jakoś funkcjonować w sobotę (20.12) a było ciężko. I oczekiwanie było jakieś.. Mieliśmy szkolną imprezę. Ognisko. W Rybokartach. No i miałem być kierowcą, zawieść co niektórych. Odwieść co niektórych. I jak co sobotę co u mnie częste.. To doszło do tego, że się gorzej czułem. Nie mniej wziąłem podwójną dawkę tabletek i jakoś przeszło. Jednak niespodziewanie problem powrócił w niedzielę. I już nie zdążyłem się ogarnąć aby jechać. A chciałem skorzystać z pogody. Jest jeszcze po parę stopni na plusie. Nie jest więc tak źle! A już od okolicy świąt - ma być typowo zimowa temperatura.. Z całodobowym mrozem. To nie wiem czy chciałoby mi się w takich warunkach jechać.. Zresztą.. Ta konkretna trasa stała się dla mnie dość ważna. Parę razy w roku ją robiłem i najczęściej właśnie za dnia. No raz tylko po nocy wracałem: Nocne Lasy Powalic. Chciałem tu wrócić jeszcze w okresie krótkich dni. No niestety nie było mi dane. Wczoraj się mocno posypałem - wziąłem co prawda tabelki ale już późno je wziąłem. Gdy tylko zaczęły działać to mnie takie spanie wzięło, że momentalnie odpadłem. Zbudziłem się tuż po godzinie 15. Jeszcze można było jechać ale jeszcze mnie się tak w głowie kręciło, że sobie w niedzielę odpuściłem jeżdżenie. Zaś dziś? A dziś nie miałem wyjścia! Korzystam z faktu, że mam krótsze szkolne dni - z okazji świąt. I mogę spokojnie za dnia pojechać. I tak sobie spokojnie za dnia jadę. I tak sobie spokojnie robię dzisiejszą trasę. Gdzie wcale nie jest przecież zimno! Jest stabilne +3℃. Wróciłem spokojnie ze szkoły. Zjadłem obiad. Ubrałem się i jadę. W tym czasie przyjechali znajomi rodziców z Reska. I spotkałem się z dość ciekawym tokiem rozumowania. To podważa trochę niewiarygodną tezę, że starsi ludzie są mądrzejsi bo są doświadczeni i takie tam.. Bzdura. Otóż: miałem nie iść na rower bo jest zimno? Oo. To raz. A dwa, że jak pójdę to się przeziębię. Odparłem atak słowami, że równie dobrze powinno się zakazać pracy pracownikom pracującym na dworze. Oni też się przeziębią i też jest im zimno. I tu pojawia się koronny argument wobec tej sytuacji, że przecież ci ludzie robią to za pieniądze. A ja jadę dla przyjemności. No tak. Bo jak robisz aktywność na dworze za pieniądze to możesz.. I nie jest to szkodliwe. A jak dla przyjemności jak ja to szkodzi. Oczywiście nie przejmuję się takimi atakami. Ciągle muszę się z czymś takim mierzyć.. A przypominam jedynie, że nie jest mi łatwo wyjść z domu. Iść. Pojechać. I coś zrobić. Nie, nie jest mi łatwo. A jak są trudniejsze warunki - a takie z powodzeniem mamy - to tym bardziej. Nie jest łatwo. A więc zamiast jakiegoś wsparcia.. Jakiegokolwiek! Choćby słowa otuchy, że dobrze robię, że się nie poddaję, że jeżdżę. Ruch jest ważny. Na świeżym powietrzu. Dla zdrowia. To spotykam się jedynie z krytyką. A to w dłuższej perspektywie bardzo źle na mnie wpływa. I tak wpływa całe życie. Czuję się gorszy, słabszy bo nie osiągam takich wyników jak inni znajomi rowerzyści. No nie będę mówił o MK bo on to w ogóle jest jakiś ewenement ale choćby WG, KW. Nie zbliżam się do tych możliwości - ani czasowych, ani odległościowych. Jestem o wiele słabszy. Nawet jadę z poczuciem winy, że jadę. Czy na pewno postępuję właściwie?! Dla mnie byłoby łatwiej nie jechać. Życie w którym ciąży na mnie to, że muszę jeździć jest ciężkie. A jak jeszcze spotykam się z krytyką. Żadnego wsparcia, zrozumienia. A jedynie nieustająca krytyka. To nie jest chwila, że ktoś coś powiedział czy zrobił no i ok. Mija kilka minut i jest ok. Nie czuję już tego. Tak nie jest. Te emocje, te słowa, czy czyny siedzą we mnie czasem wiele godzin. A czasem i po kilka dni. I to nieustannie wpływa na mnie.. Na moją wydajność, radość z życia. A tej nie mam żadnej. Nawet jeśli coś zrobię, coś mi się uda. To to mnie nie cieszy. A to nie wszystko - bo są chwile jak wczoraj, że coraz częstsze silne bóle głowy uniemożliwiają mi spełnienie miło czasu. Uniemożliwiają bycia wydajnym. A to tylko pogłębia odczucia słabości.. I tego jak bardzo nie pasuję do tego świata. Mimo wszystko fajnie było pojechać. W weekend nie skorzystałem i nie jeździłem mimo pogody. No tak się złożyło, że były inne sprawy. W niedzielę chciałem jechać. Nie dałem rady. A więc dziś nadrabiam.. Tyle, że jest to czas spędzony na zadręczaniu się. Jazda w poczuciu winy, że jadę. A może w poczuciu winy, że wciąż żyję.. Nie ma tu za wiele miejsca na przyjemności..
* Zapasowy licznik na wypadek awarii 1
* Poprawka licznika z powodu bugów 2025 r. Wartość jak na zdjęcu licznika.
- ID wpisu: 1723
- Trasa nr [łączna]: 1800
- Trasa nr [na blogu]: 1714
- W tym tygodniu: 1
- W tym miesiacu: 12
- W tym roku: 188
- Trasy unikalne [dzień = trasa]: 1786 dni [łączna]
- Trasy unikalne [dzień = trasa]: 1700 dni [na blogu]
- Trasy wielokrotne [dzień = dwie trasy]: 14 dni
- Stan Licznika Poczatkowy: 29712.1 km
- Stan Licznika Końcowy: 29735.45 km
- Stan Licznika Końcowy2*: 29541.87 km
- Stan Licznika 2* Poczatkowy: 8188 km
- Stan Licznika 2* Końcowy: 8212 km
- Maksymalna prędkość: 27.8 km/h
- Przejechałem: 23.35 km
- Przejechałem [msc]: 252.39 km
- Przebieg roweru [rok]: 5069.41 km
- Przebieg roweru [suma]: 66502.87 km
- Przejechalem w 2025: 5069.41 km
- Podroż dookoła świata (2025) 12.6735 [%] km
- Podroż dookoła świata (łączna) 166.2572 [%] km
- Czas jazdy: 01:31:10 h
- Czas Jazdy Suma (ever): 4238:56:02 h
- Czas Jazdy Suma (blog): 4015:29:54 h
- Czas Jazdy Suma (2025): 323:27:36 h
- Czas Jazdy Suma (w tym msc): 16:06:56 h
- Średni czas jazdy w miesiacu: 01:20:35 h
- Średni czas jazdy w tym roku: 01:43:14 h
- Średni czas jazdy do tej pory: 02:19:50 h
- Średnia: 15.4 km/h
Oto jedno ze zdjęć z trasy :)
Mapa przebiegu trasy :)